اینفوگرافیک: زندگی زیر آب

اهداف توسعه پایدار؛ هدف چهاردهم: زندگی زیر آب

برای دیدن تصویر در سایز بزرگ روی آن کلیک کنید.

حفاظت و استفاده پایدار از اقیانوسها، دریاها و منابع دریایی برای توسعه پایدار

جهان

  • سهم جهانی ذخایر ماهیان دریایی که در شرایط پایدار بیولوژیکی هستند از 90 درصد در سال 1974 به 69 درصد در سال 2013 رسیده است.
  • سطح اسیدی دریاها از شروع انقلاب صنعتی به طور متوسط 26 درصد افزایش داشته است. به علاوه، زندگی دریایی امروز با شرایطی مواجه است که قبلا تجربه نشده است.
  • روندهای جهانی وخیم تر شدن وضعیت آب‌های مناطق ساحلی را به دلیل آلودگی و استفاده بی‌رویه از غنی‌سازی‌های شیمیایی را نشان می‌دهد. در صورت عدم تلاش‌های هماهنگ، پیش بینی می شود که تا سال 2050۷،  20 درصد از اکوسیستم های سواحل بزرگ دچار برانگیختگی شیمایی شود. 
  • در ژانویه 2018، 16 درصد آب‌های دریایی تحت قلمرو ملی کشورها بوده‌اند، به این معنا که بین 0 تا 200 مایل دریایی از ساحل زیر پوشش مناطق محافظت شده است. این دو برابر پوشش سال 2010 است. متوسط پوشش دریایی مناطق کلیدی تنوع زیستی که تحت محافظت هستند از 30 درصد در سال 2000 به 44 درصد در سال 2018 رسیده است.
  • حدود یک سوم از  گونه‌‌های ذخایر جهانی ماهی از نظر بیولوژیکی پایدار نیستند یعنی بیش از حد مورد بهره برداری قرار می گیرد. در حالیکه در سال ۱۹۷۴،  90٪ از ذخایر ماهی دریایی جهان در سطح پایدار بیولوژیکی بودند.
  • اقیانوس‌ها سه چهارم از سطح زمین و ۹۹ درصد از حجم فضای زندگی روی کرده زمین را در برمی‌گیرند.
  • اقیانوس‌ها تقریبا 30 درصد از دی اکسید کربن تولیدی توسط بشر را جذب می‌کنند و از این طریق با گرمایش زمین مقابله می‌نمایند.
  • معیشت بیش از سه میلیارد نفر به تنوع زیستی در دریاها و سواحل وابسته است.
  • ارزش مالی منابع و صنایع ساحلی و دریایی سه تریلیون دلار تخمین زده شده است که حدود 5 درصد تولید ناخالص داخلی جهان است.
  • 40 درصد اقیانوس‌ها به شدت تحت تاثیر آلودگی‌های دریایی، ماهیگیری‌های بی‌رویه، از دست رفتن زیستگاه‌های ساحلی و سایر فعالیت‌های مخرب بشر قرار گرفته است.

ایران

  • تا سال 2017، تنها 0.8 درصد از آب‌های دریایی ایران محافظت شده بودند. مناطق دریایی محافظت شده شامل نواحی بین جزر و مد، نواحی زیر آب  و بخشی از آب‌ و گیاهان و جانوران دریایی است که دارای ویژگی‌های فرهنگی و تاریخی هستند که توسط قانون از آن محافظت می‌گردد.
  • جمهوری اسلامی ایران بزرگ‌ترین تولیدکننده ماهی در منطقه است. طول ساحل آن در خلیج فارس و دریای عمان 2440 کیلومتر است و طول ساحل دریای خزر در شمال کشور 740 کیلومتر است. کل ماهی تولیدی کشور در سال 2014، 627180 تن بوده است. ماهی‌گیری در خلیج فارس و دریای عمان از سال 1998 دو برابر شده است و در سال 2014 به تقریبا 536000 تن رسیده است.
  • تولید آبزی‌پروری درایران از 27000 تن در سال 1990 به طور مداوم و سریع افزایش داشته و در سال 2014، به 320000 تن رسیده بوده است که تقریبا 34 درصد تولید ماهی در سال 2014 بوده است.
  • در ایران، تعداد کل افراد شاغل در صنعت ماهی‌گیری از 9200 در سال 1993 به 186900 در سال 2010 رسیده است. سهم آبزی‌پروری از این رقم، 35900 بوده است.
  • ارزش تولیدات ماهی‌گیری صادر شده در سال 2014، 157.9 میلیون دلار بوده است، در حالی که واردات آن  171.9 میلیون دلار تخمین زده شده است. متوسط مصرف سرانه ماهی در سال 2011، 9.1 کیلوگرم بوده است.

بازگشت به صفحه اینفوگرافیک اهداف توسعه پایدار