اهداف توسعه پایدار؛ هدف سیزدهم: اقدام برای اقلیم
برای دیدن تصویر در سایز بزرگ روی آن کلیک کنید.
اقدام فوری برای رویارویی با تغییر اقلیم و آثار آن
جهانی
- از سال 1880 تا 2012، متوسط دمای جهان 0.85 درجه سانتی گراد افزایش داشته است.
- اقیانوسها گرم شدهاند و مقدار زیادی از برف و یخها آب شده و سطح دریاها بالا آمده است. از سال 1991 تا 2010، متوسط سطح دریاها در سراسر جهان 19 سانتی متر بالا آمده است و یخهای قطب شمال تمام دهههای متوالی از سال 1979 به بعد رو به کاهش بوده است.
- از سال 1990 تا به امروز، نرخ انتشار دی اکسید کربن در دنیا دو برابر شده است.
- با توجه به روند فعلی انتشار گازهای گلخانهای، احتمال دارد که تا پایان سده فعلی، افزایش دمای جهان در مقایسه با سالهای 1850 تا 1900 بیش از 1.5 سانتیگراد باشد. گرمایش اقیانوسها و آب شدن یخها ادامه خواهد داشت. پیشبینی میشود که متوسط سطح دریاها تا سال 2065، 24 تا 30 سانتیمتر بالا خواهد آمد و تا سال 2100 این رقم به 40 تا 63 سانتیمتر خواهد رسید. بیشتر تاثیرات تغییرات اقلیمی تا قرنها ادامه خواهد داشت، حتی اگر تولید دی اکسید کربن متوقف شود.
- تولید گازهای گلخانهای بین سالهای 2000 تا 2010 بیش از هر کدام از سه دهه پیش از آن رشد داشته است.
- طبق تخمینها، از سال 2017 بشر باعث شده است که دمای کره زمین به نسبت پیش از صنعتی شدن، تقریبا یک درجه سانتی گراد افزایش داشته است.
- برای محدود کردن گرمایش زمین به 1.5 درجه سانتیگراد، انتشار دی اکسید کربن بین سالهای 2010 و 2030 باید 45 درصد کاهش یابد و تا سال 2050 به صفر برسد.
- تعهدات قرارداد پاریس، تنها یک سوم از میزان کاهش مورد نیاز تولید گازهای گلخانهای را پوشش میدهد که برای محدود کردن گرمایش زمین به دو درجه سانتیگراد لازم است.
- اقدام قابل توجه برای مقابله با تغییرات اقلیمی میتواند تا سال 2030 حداقل 26 تریلیون دلار منافع اقتصادی داشته باشد.
- صنایع انرژی به تنهایی میتوانند تا سال 2030، 18 میلیون شغل که بر انرژیهای پایدار متمرکز هستند ایجاد کنند.
ایران
- کل تولید دی اکسید کربن ( مجموع دی اکسید کربن تولیدی از سال 1751 تا سال 2016) در ایران 16.06 میلیارد تن بوده است.
- در سال 2016، دی اکسید کربن تولیدی سالانه در ایران 655.89 میلیون تن بوده است.