ایران تنها 0.33 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف تحقیق و توسعه میکند.سهم ارزش افزوده صنعت ایران که از صنایع با فنآوری متوسط به بالا ناشی میشود حدود 40 درصد است. رقمهای بالای این ارزش افزوده نشانگر فنآوری بالا و خلاقیت زیاد در یک کشور است.
به طور متوسط به ازای هر 100 نفر در ایران، 107.32 تلفن همراه وجود دارد که بیش از متوسط جهانی که 104.49 است.
نرخ بیکاری در ایران در سال 2017، 12.52 درصد بوده است. متوسط این نرخ از سال 1991، 11 درصد بوده است. 34.35% از جوانان ایران (15 تا 29 سال) در سال 2010 نه شغل داشتهاند و نه در حال تحصیل یا آموزشهای حرفهای بودهاند.
انرژیهای تجدیدپذیر تنها یک درصد از کل انرژی مصرفی کشور را تشکیل میدهند که شامل انرژیهای آبی (0.7 درصد) و سوختهای زیستی (0.3 درصد) میشود. دسترسی به سوختها و فنآوریهای پاک برای پخت و پز در ایران به 95 درصد میرسد.
در سال 2015، 91 درصد جمعیت ایران به آب آشامیدنی سالم دسترسی داشتهاند و 88 درصد به خدمات ساده تصفیه آب دسترسی داشتهاند.
در سیاستهای ملی و محلی، زنان جایگاه زیادی ندارند و به خوبی نمایندگی نمیشوند. در ژوئیه ۲۰۱۷، از 290 کرسی مجلس شورای اسلامی تنها 17 کرسی متعلق به نمایندگان زن بوده است و ۱۰ درصد از کابینه زن بودهاند. در دولتهای محلی، از 31 استان هیچ استاندار زنی وجود ندارد و تنها دو شهردار از 1148 شهردار کشور زن هستند. از 1034 فرماندارهای شهرستانها تنها 7 نفر زن هستند و از 440 دهیاری، تنها 4 دهداری سرپرست زن دارند.
نسبت کودکانی که هر پنج سال آموزش ابتدایی را به پایان رساندهاند از 88.8 درصد در سال 2000 به 94.6 درصد در سال 2013 رسیده است. در سال 2013، 95.7 درصد از کسانی که مقطع دبستان خود را به پایان میرساندند به مقطع راهنمایی میرفتند. این رقم در سال 2000، 91.8 درصد بوده است. نرخ کلی ثبت نام در مقطع راهنمایی از 78.4 درصد در سال 2000 به 90.6 درصد در سال 2011 رسیده است. اما نرخ ورود از راهنمایی به دبیرستان از 96 درصد در سال 2000 به 92 درصد در سال 2013 رسیده است.
در سالهای اخیر، بیماریهای غیرمسری به یک تهدید برای سلامت عموم در سراسر دنیا و در ایران تبدیل شدهاند. تخمین زده شده است که تا سال 2020 بیماریهای غیرمسری مانند دیابت و بیماریهای قلبی و تنفسی و سرطان دلیل بیش از 76 درصد مرگهای زودرس در ایران خواهد بود.
در سالهای 2015 تا 2017، ۴/۹ درصد از کل جمعیت ایران دچار سو تغذیه بودهاند.
ایران در چند دهه گذشته شاهد کاهش چشمگیر فقر مطلق در سراسر کشور بوده است. به طور تخمینی، تنها 0.02 درصد جمعیت ایران زیر خطر فقر 1.25 دلار در روز زندگی میکنند.
