هفت قدم ترویجی برای افراد بی‌خانمان

مساله بی‌خانمان‌ها و کارتن خوابی یکی از بزرگ‌ترین آسیب‌های اجتماعی است که امروز جوامع زیادی درگیر آن هستند. بر اساس آمارهای جهانی بیش از ۱۰۰ میلیون بی‌خانمان در سراسر جهان زندگی می‌کنند. در ایران هم بنا به اعلام مراجع رسمی شمار افراد بی‌خانمان رو به افزایش است. تنها در تهران بیش از ۲۰ هزار نفر خانه و سرپناهی برای زندگی ندارند. افرادی که در زمستان‌ها به دلیل سردی هوا و نداشتن سرپناه و غذای گرم بیش از پیش در معرض خطر مرگ هستند. فعالان اجتماعی تا کنون تلاش‌ها و فعالیت‌های ترویجی زیادی برای کمک به آن‌ها انجام داده‌اند با این وجود هنوز شمار زیادی از آن‌ها هیچ کمکی از هیچ نهاد دولتی یا خصوصی دریافت نمی‌کنند. این‌جا در ۷ گام توضیح داده شده که چه‌طور می‌توانیم برای کمک به این قشر از جامعه فعالیت‌های ترویجی انجام دهیم.
 
1-به پیرامون خود توجه کنید 
خودتان  را آماده دریافت اطلاعات تازه کنید. درباره این معضل مطالعه کنید. سعی کنید برای پرسش‌های اساسی پاسخ پیدا کنید،  مثلا چرا بعضی بی‌خانمان می‌شوند؟ چه تعدادی از بی‌خانمان‌ها کودک هستند؟ چقدر از بی‌خانمان‌ها دارای معلولیت هستند؟ با آن‌ها حرف بزنید، درباره آن‌ها مطالعه کنید تا از نیازهای واقعی آنان درک بهتری داشته باشید. 
 
۲-وصل شوید
با سازمان‌ها و انجمن‌های محلی که مسایل بی‌خانمان‌ها را دنبال می‌کنند تماس بگیرید. برای مثال از بهزیستی و انجمن‌های غیرانتفاعی شهر یا استان در رابطه با بی‌خانمان‌ها پرس و جو کنید وبه آن‌ها پیشنهاد همکاری بدهید. 
 
۳-ایده بگیرید
ببینید در شهرهای دیگر و یا حتی در کشورهای دیگر چه فعالیت‌های حمایتی برای بی‌خانمان‌ها انجام می‌شود. ایده‌ها را در شهر و منطقه خود پیاده کنید. 
 
     
۴-برنامه‌ریزی کنید
هنگامی که شما می‌دانید که در جامعه‌تان چه می‌گذرد، از وضعیت بی‌خانمان‌ها آگاهید و ظرفیت‌های سازمان‌ها و مراکز را هم می‌دانید، زمان صحبت کردن با افراد درگیر مساله است، با افراد بی‌خانمان، ارائه دهندگان خدمات و کار‌شناسان متخصص در این زمینه صحبت کنید و به یک برنامه کاری دست پیدا کنید. 
 
۵-مقامات را درگیر کنید
بودجه‌ای که برای حمایت از بی‌خانمان‌های شهر یا روستای شما در نظر گرفته شده با تصمیم ارگان‌های محلی مثل استانداری و شهرداری تهیه می‌شود. با درگیر کردن مدیران محلی می‌توانید این بودجه را طوری هدایت کنید که به نیازهای اصلی و اساسی بی‌خانمان‌ها رسیدگی شود. 
• در جلسات برنامه‌ریزی محلی و بودجه مطلع و مسلط شرکت کنید. 
• در جلسات عمومی و محلی شرکت کنید و به ترویج‌گری بپردازید. ایده‌ها و فعالیت‌های مختلف برای اسکان افراد کم درآمد‌ و  کارتن خوابی‌ها  را بررسی کنید و برای برنامه‌های پیشگیری از بی‌کاری صحبت کنید. 
• از ارائه دهندگان مراقبت‌های محلی، جامعه مذهبی (مثل مساجد) و گروه‌های مدنی تقاضای همراهی کنید. 
• تماس خود را با تصمیم گیرندگان محلی حفظ کنید، مکاتبات را ادامه دهید و خواستار جلساتی شخصی و حضوری باشید. 
 
۶-توجه رسانه‌ها را جلب کنید
توجه رسانه‌ها می‌تواند تاثیر زیادی در ایجاد آگاهی و پیشبرد هدف شما داشته باشد. 
• در مورد اینکه چه کسی هستید و چه کار می‌خواهید بکنید اطلاع رسانی کنید. 
• برقراری تماس یا تلاش برای نوشتن برای روزنامه‌های محلی، ایستگاه‌های تلویزیونی و رادیویی گام مفید و موثری است. 
• هنگامی که مسائل مهم مربوط به بی‌خانمانی در منطقه‌ای  به وجود می‌آید به عنوان یک فعال اجتماعی مقاله‌ای بنویسید و حداقل برای یک رسانه بفرستید تا آن را منتشر کند.
• هنگامی که گروه‌های رسانه‌ای ابراز علاقه می‌کنند، اطمینان حاصل کنید که از آن‌ها قدردانی کرده‌اید و آن‌ها از منابع و پشتیبانی لازم برخوردار بوده‌اند. 
با روزنامه محلی ارتباط برقرار کنید، این روزنامه‌ها می‌توانند جای خوبی برای ترویج ایده‌های شما و کمک گرفتن از مردم محلی و آموزش آن‌ها باشند. افراد بی‌خانمان هم می‌توانند ترغیب شوند تا پس از توانمند شدن برای این روزنامه‌ها بنویسند یا آثار هنری خود را در آن منتشر کنند. 
 
۷-می‌توانید خودجوش و با سرعت عمل حرکت کنید
بهتر است مستقیما با نهادها و افراد حامی بی‌خانمان‌ها تماس بگیری و بخواهید برای آن‌ها کاری کنند یا حمایت جدیدی را جذب کنید. برای مثال با روابط عمومی یک شرکت تولید مواد غذایی تماس بگیرید و بخواهید مقداری خوراک برای بی‌خانمان‌ها در اختیار شما قرار بدهند و شما هم می‌توانید آنان را حامی کارزار خود اعلام کنید.
گوشی تلفن را بردارید و با استانداری، شهرداری، شورای شهر، نمایندگان مجلس و… تماس بگیرید و از آن‌ها بخواهید ملزومات اولیه زندگی بی‌خانمان‌ها را فراهم کنند همچنین از مردم بخواهید با آن‌ها تماس بگیریند و پی گیر وضعیت بی‌خانمان‌ها شوند.