درخت شناسایی و حل مشکل

امروزه یکی از تکنیک‌های شناخته‌شده در برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌های توسعه جهت شناخت مشکل و هدف‌گذاری برای حل آن، استفاده از درخت مشکل است. تفکیک مشکل از ریشه‌ها و پیامدهای آن و به تصویر کشیدن این رابطه‌ی علّی-معلولی به فهم دقیق‌تر مشکل کمک می‌کند. در فرایند برنامه‌ریزی، ارایه‌ی تصویری از رابطه‌ی میان ریشه‌های مشکل با مشکل اصلی و پیامدهای ناشی از مشکل، امکان تعیین هدف و ارایه‌ی راه‌حل برای مشکل را در اختیار برنامه‌ریزان قرار می‌دهد. نمونه‌ی زیر را با هم ببینیم:

نظرات

مشکل آموزش : مسئولان آموزش و پرورش و معلمان شنوا درمورد زبان و فرهنگ ناشنوا را نمی دانند ولی زبان اصلی اشخاص ناشنوا زبان اشاره است و در آموزش کودکان و نوجوانان ناشنوا استفاده از زبان اشاره ممنوع است و در آموزش عالی هم خدمات مترجم زبان اشاره ارائه نمی شود. متاسفانه مسئولان سیاسی برای کاشت حلزون و اعزام به مدرسه شنوا به خانواده فرزند ناشنوا تبلیغ می کنند باعث تعطیل مدرسه و کاهش تعداد و عدم از زبان و فرهنگ ناشنوا می شود.

حل مشکل آموزش : مسئولان آموزش و پرورش باید کاشت حلزون بجای آموزش ناشنوایان فکرکنند و باید با سازماهای نهاد و فرهنگیان و زبان شناسی ناشنوایان همکار شوند و آموزش زبان اشاره به شنوایان بدهند و مدیر مدرسه و معلم و... آنها خودشان ناشنوا می باشند تا به ناشنوایان و خانواده اهمیت و پیشرفت می دهند و آنها در زندگی بهبودی و بهروزی داشته باشند.

آگاه سازی : وقتی فرزند ناشنوا به دنیا آمده و خانوادهش ناراحتی و نگرانی هستند باعث عدم از روحی و روانی و توانایی ناشنوایان می شود. خانواده با فرزند ناشنوا باید به مشاوره روانی و بهداشت مراجعه کنند و از همسایه و دوستان ناشنوا کمک بگیرند و به سازمان های نهاد ناشنوایان جهت بیشتر اطلاعات بروند تا با فرزند ناشنوا ارتباط خوب برقرار کنند و افزایش آگاهی،تقویت روحیه و اعتماد به نفس خوب داشته باشند

فرهنگ سازی : متاسفانه امروزه بسیاری از افراد جامعه ما، فرهنگ و آداب برخورد و ارتباط و رفتار با یک ناشنوا نمی دانند و نمی فهمند باعث این موضوع همیشه ناراحت شدن خاطر آنها می شود و خانواده نباید فرزند ناشنوا را پنهان کنند و نباید از همسایه و دوستان خجالت بکشند و باید به جامعه درمورد موفق تحصیل و شغل و زبان و فرهنگ ناشنوا نشان بدهند تا میشه بفهمند و به حقوق ناشنوایان احترام بگذارند. هرچه سطح فرهنگ سازی در جامعه بالا باشد ناشنوایان آن جامعه بهتر می توانند با مشکلات کنار بیایند، دانسته هایی از زبان اشاره ناشنوایان توسط جامعه ، علم و آگاهی مقامات سیاسی و مسئولین جامعه نسبت به مشکلات ناشنوایان.

سطح آگاهی و استفاده از تکنولوژی پیشرفته :

اشکال ارتباطی و بی سوادی و کم سوادی و غیرقابل فهم بودن برنامه های تلویزیونی و مراکز آموزشی ، بیمارستان ، پلیس و دادگاه مانع دستیابی ناشنوایان به اطلاعات است و این عدم دسترسی موجب پایین بودن سطح آگاهی عمومی ناشنوایان می باشد، با این حال ناشنوایانی که از تکنولوژی پیشرفته موبایل و کامپیوتر و اینترنت استفاده می کنند با علاقه از این امکان برای افزایش سطح آگاهی خود بهره می گیرند و تعداد این قبیل ناشنوایان اندک نیست. گرچه از اینترنت همیشه ممکم است سوء استغاده هایی رخ بدهد، ولی در مجموع اینترنت وسیله ی بسیار مناسبی برای ایجاد ارتباط و کسب آگاهی برای ناشنوایان است.

تصمیم گیری های کلی :
در حالی که با توجه کنوانسیون حقوق اشخاص دارای معلولیت تصمیم گیریهای کلی قانونی یا اداری از هر قبیل درباره اشخاص معلول از جمله ناشنوایان باید با دخالت و نظرخواهی از نمایندگان آنها باشد ، در تصمیم گیریهای کلی راجع به ناشنوایان در سازمان بهزیستی کشور و سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور ناشنوایان دخالت داده نمی شوند و بی اطلاعی عمومی جامعه ناشنوا از این حق خود موجب عدم مطالبه آن از سازمانهای مسئول است.

ادامه دارد

باتشکر