همه با هم برای داشتن آسمان آبی

خوانده‌اید و شنیده‌اید که وقت آن رسیده دیگر که از تهران و شهرهای بزرگ کوچ کنیم. شاید حتی در اطرافیان خود افراد زیادی را دیده‌اید که با آلودگی هوا روزانه درگیر هستند. افرادی که به همین دلیل ازهمسایگی شما نقل مکان کرده‌اند و حتی شاید مجبور به تغییر شغل شده و مهاجرت به شهر کوچکی در شمال را به  زندگی در شهری با هوای آلوده ترجیح داده‌اند.
در آستانه هفته هوای پاک هستیم و باید خاطر نشان کنیم که شاید اگر آلودگی هوا مهم‌ترین بحران پیش روی ایران نباشد، اما جزو مهم‌ترین‌ها چالش‌‌های پیش روی دولت و از مهم‌ترین مشکلات زندگی شهروندان شهرهای بزرگ است. به همین دلیل در این مطلب تلاش کرده‌ایم به اهمیت نقش ترویج‌گران و حرکت‌های ترویجی در خصوص خواست و حق برخورداری ازهوای پاک بپردازیم.

حق درخواست هوای پاک به عنوان یک مسئولیت شهروندی
در خصوص پیگیری حل این مشکل نیز، بسیاری انگشت اتهام را تنها به سمت دولت می‌گیرند و مسئولیت مستقیم آلودگی هوا و رفع آن را بر عهده دولت می‌گذارند. بسیاری هم این نقد را به دولت دارند که با تزریق مسکن‌های موقتی مانند تعطیلی مدارس و اجرای طرح زوج و فرد تا کنون هیچ تلاش جدی برای حل این مشکل نکرده است. آنها بر این باورند که حل این بحران تلاش جدی‌تری را می‌طلبد. سئوال این جا است که شما به عنوان یک فرد گریزان از هوای آلوده و دغدغه‌مند دفاع از محیط زیست، فارغ از نقش دولت، چه قدر به مسئولیت فردی خود و جامعه اطرافتان برای رسیدن به این حق فکر‌ و تلاش کرده‌اید؟ آیا پیگیری این مشکل را جزو وظایف و مسئولیت‌های شهروندی خود می‌دانید؟

چرا باید ترویج‌گر هوای پاک باشیم؟
به عنوان یک ترویج‌گر می‌دانیم که داشتن هوای پاک حق هر انسانی است و نگاهی به تجربه‌‌های کشورهای دیگری که درگیر این مسئله بودند و یا هستند، به خوبی به ما نشان می‌دهد که برای داشتن آن باید صبورانه پیش برویم و با جدیت تلاش کنیم. در حیاتی بودن تلاش برای داشتن هوای پاک تنها تاکید کردن این نکته کافی است که انسان می‌تواند روزها بدون غذا و بدون آب زنده بماند، اما بدون هوا حتی کمتر از ۵ دقیقه هم زنده نمی‌ماند.

هدف گروه‌های ترویج‌گر برای هوای پاک چیست؟

  • طمینان وجود هوای پاک و سالم برای نسل‌های کنونی و آینده
  • تنویر افکار عمومی و آموزش آن‌ها
  • استفاده از برنامه‌های نمادین در جهت جلب توجه مردم و بالابردن حساسیت آن‌ها
  • درگیر کردن و همراه کردن عموم در جهت بالابردن کنش جمعی برای داشتن و گرفتن این حق
  • گسترش مشاركت‌های مردمی
  • فعال كردن برنامه‌های جامع كاهش آلودگی هوا
  • تلاش و درخواست از دولت برای تغییر قوانین
  • تلاش برای اجرایی کردن قوانین حمایتی موجود

گروه ذی‌نفعان خود را بشناسید:

چه کسانی از آلودگی هوا سود می‌برند؟ آلودگی هوا به ضرر چه کسانی است؟
شما باید به عنوان ترویج‌گرهوای پاک ابتدا خود را در این زمینه آموزش دهید و آگاهی خود را در مورد منابع در دسترس بالا ببرید، سپس چالش‌های پیش رو را در این زمینه بشناسید تا بتوانید به خوبی موقعیت‌های مختلف را تحلیل کنید.
در عین حال باید بدانید در این حوزه چه گروه‌های مسئول و پیگیر هستند و چگونه می‌شود با آن‌ها ارتباط برقرار کرد. مثلا مسئولیت ستاد اصلی هوای پاک برعهده کیست؟ کار ستاد هوای پاک چیست؟ چه سازمان‌هایی حامیان کار در زمینه حق دسترسی به هوای پاک هستند؟

چند کارزار پیشنهادی برای ترویج حق داشتن هوای پاک:

  • کارزای برای بالابردن دانش عمومی در مورد زمین و بهبود کیفیت هوا:

چه قدر زمین را خانه اصلی خودمان می‌دانیم و در مورد سلامت و حفظ این خانه خوانده‌ایم؟ در واقع چه قدر زمین را می‌شناسیم؟ و چه قدر به سلامت زمین اهمیت می‌دهیم؟ در مورد بهبود هوا چه قدر می‌دانیم؟ اصلا کیفیت بهبود هوا یعنی چه و به چه عواملی وابسته‌ است؟
برای این که یک مدافع و یک ترویج‌گر خوب باشید، باید دانش خود را تا حد ممکن بالا ببرید و در این حوزه مسلط شوید. در قدم بعد سعی کنید برای پیشبرد اهدافتان این دانش و آگاهی را در جامعه گسترش دهید. مثلا برای این منظور می‌توانید کارزاری راه بیاندازید که دیگران هم درمورد نقش زمین در زندگی و کیفیتشان بهبود هوا بیشتر بدانند.

  • کارزاری برای استفاده بیشتر از وسایل حمل و نقل عمومی:

دولت راهکارهای حمایتی همچون کمک به توسعه حمل و نقل عمومی با محوریت حمل‌و‌نقل ریلی را در همیشه در برنامه‌های پیشنهادی خود دارد. اما شما به عنوان ترویج‌گران هوای پاک برای عملی شدن و اجرایی شدن این موضوع می‌توانید کارزارهایی را راه بیندازید که هم تشویق عمومی را در جهت استفاده از حمل‌ونقل عمومی را بالا ببرد و هم این که خواستار بهبود سرویس حمل‌و‌نقل عمومی از سمت دولت باشید.

  • کارزاری برای بالا بردن آگاهی عمومی در جهت شناخت بیماری‌های ناشی از آلودگی هوا:

چرا شناخت بیماری‌ها ناشی از آلودگی هوا مهم است؟  

نداشتن هوای پاک منجر به مرگ تدریجی است. سرطان ریه، آسم،‌ برونشیت، بیماری‌های قلبی و مجموعه‌ای از بیماری‌های مختلف تنها گوشه‌ای از ارمغان‌های آلودگی هوا هستند. ضمن این که باید تاکید کنیم که آلودگی هوا سالانه افراد زیادی را قربانی می‌کند. طبق گزارش رئیس کمیته ایمنی شورای شهر تهران «میزان مرگ و میر ناشی از آلودگی های هوا در سال ۹۲ بیش از ۴ هزار و ۴۰۰ نفر بوده که به ازای هر ۲۴ ساعت ۱۲ نفر و هر ۲ ساعت یک نفر بر اثر آلودگی هوامرده است».

بالابردن آگاهی عمومی در جهت شناخت بیماری‌ها باعث خواهد شد حساسیت عمومی نسبت به مهم بودن آلودگی هوا بالا رود و قاعدتا افراد بیشتری را درگیر و پیگیر این مساله کند.

  • کارزاری برای دوچرخه سواری و دسترسی ارزان به دوچرخه در مکان‌های شهری

دسترسی به دوچرخه در مکان‌های عمومی برنامه خیلی از دولت‌ها است. به این ترتیب هم امکان حمل‌ونقل ارزان برای شهروندان فراهم می‌شود و هم گسترش و ترویج آن کمک مهمی به حفظ محیط زیست است. همچنین در دنیا ترویج‌گران زیادی هستند که در جهت افزایش آگاهی عمومی در مورد حق داشتن هوای پاک مسافت زیادی را گروهی با دوچرخه طی می‌کنند.

در مورد کمپین دوچرخه سواری به محل کار در سایت پرتو بخوانید و ببینید چگونه «سوجیتو با تلاش خود موفق شد که دولت را متقاعد سازد که برخی جاده‌ها را برای یک روز در هفته به عنوان «جاده‌های بدون ماشین» اعلام کند‌؛ به این معنی که افراد در آن روز مشخص تنها قادر به تردد با دوچرخه و یا پیاده‌روی در آن مسیرها باشند. او همچنین موفق شد دولت را متقاعد کند که مسیری را برای تردد دوچرخه‌سواران، بین سه پارک اصلی جاکارتا فراهم کند».

به نظر ما، شما هم مثل سوجیتو اگر در پیگیری هدفتان مصمم و خلاق باشید، حتما می‌توانید کارزار همگانی و موفقی در این زمینه سازمان‌دهی کنید. ضمن این که دوچرخه سواری علاوه برا مزایای کمک به بهبود هوا،‌ مزایای شخصی زیادی دارد و می‌تواند یکی از کمپین‌های اولیه پیشنهادی ما به شما باشد.

  • روز بدون خودرو، روز بدون دود، هفته هوای پاک،‌ هفته درختکاری:

چه روزهای مهمی به ذهن شما می‌رسد؟ چه روزهایی را می‌شود به تقویممان اضافه کنیم؟ چه روزهایی دیگر در تقویم ما نیست اما در تقویم جهانی، مهم به حساب می آیند و نیاز هست که ما همگام با این حرکت جهانی این روزها را به تقویممان اضافه کنیم؟ آیا برنامه‌های موجود حاضر از سمت دولت و گروه‌های فعال در مورد این روزها کافی هستند؟ چه قدر در این برنامه‌ها مشارکت می‌کنیم؟

  • کارزای برای خارج کردن وسایل حمل و نقل فرسوده مانند مترو، اتوبوس‌ها، مینی‌بوس‌ها و تاکسی‌ها از سیستم حمل‌ونقل.

طبق گزارش نفس، ۱۲۰۰ مینی‌بوس فرسوده ۱۱ سال است که در شهر تهران در حال حرکت و جابجایی مسافر در مسیرهایی خاص هستند. این مینی‌بوس‌ها سالانه ۹۶۰ تُن آلودگی ایجاد می‌کنند. شما هم می‌توانید به همین روش پیگیر درخواست خروج وسایل حمل ونقل فرسوده و با تلاش برای همگانی کردن این درخواست و با مخاطب قرار دادن دولت در این زمینه، گامی در جهت بهبود کیفیت حمل و نقل عمومی بردارید.

  • کارازای در جهت تهيه و نصب پوستر، بيلبورد و توليد تيزر تلويزيونی
  • کارزاری در جهت عدم استفاده از آفت‌کش‌های مصنوعی
  • کارزای برای ترویج استفاده از ماسک به عنوان یک وسیله دفاعی در مقابل آلودگی هوا
  • برگزاری كارگاه آموزشی‌ ترویج‌گری و مقابله با آلودگی هوا
  • برگزاری مسابقات نقاشی، عكس و یا نمایشگاه در جهت بالا بردن حساسیت عمومی

شناسایی گروه‌هایی که در این جهت با ما همگام هستند :

کار گروهی مزایای زیادی نسبت به کار فردی دارد.‌ به عنوان ترویج‌گر به خوبی داستان یه دست صدا ندارد را می‌دانید. گروه‌های متخصص در این زمینه را شناسایی کنید. افراد دغدغه‌مند را پیدا کنید،‌ آن‌ها بهترین ترویج‌گران هستند. اگر خودتان توان و امکانات راه‌اندازی کمپینی را به تنهایی ندارید، توصیه ما به شما این است که گروه‌های ترویج‌گری که در این زمینه در حال حاضر فعال هستند را شناسایی کنید و حامی آن‌ها باشید یا از آن‌ها درخواست کمک کنید. ما هم سعی می‌کنیم به شما در این زمینه کمک نماییم. مثل گذشته در وب‌سایتمان به شناسایی و معرفی این گروه ها خواهیم پرداخت و البته کمک شما را هم در این زمینه لازم خواهیم داشت.

درپایان سئوال ما از شما این است، چه کارزای به ذهن شما می‌رسد؟

برای بهتر دانستن این موارد و آموزش بیشتر در زمینه راه انداختن کارزارهای موفق شما را تشویق می‌کنیم که در دوره‌های آموزشی مدرسه پرتو در اینجا شرکت کنید.

 

نظرات

کارزاری برای کاهش آلاینده های ناشی از خوروهای سواری؛از طریق بهبود کیفیت تولیدات شرکت های خودرو سازی

کارزاری برای جلوگیری از تولید گازهای شیمیایی و استفاده ی آنها در جنگ ها

کارزاری برای روی آوردن دولت و تولیدکنندگان به وسایل نقیله دارای سوخت پاک