ترویج یعنی: مشارکت فعالانه برای ساختن جامعه، به جای شکایت از خرابی‌ها

مشارکت فعالانه، جزو جدایی ناپذیر حرکت ترویجی است. شما به عنوان ترویج‌گر و کسی که در حرکت ترویجی مشارکت می‌کند، در حال فعالیت برای ایجاد یک تغییر و اصلاح یک وضعیت هستید. یک ترویج‌گر، تنها به حرف زدن بسنده نمی‌کند؛ او اهل عمل است. و این اهل عمل بودن، نقطه تمایز ترویج‌گر از سایرین است. ترویج‌گر، حرکت می‌کند، حرکت می‌آفریند و به حرکت در می‌آورد. حرکتی در راستای ساختن جامعه.
 
«توتو سوجیتو، فعال محیط زیست، در جاکارتا پایتخت اندونزی زندگی می‌کند؛ شهری با یازده میلیون جمعیت که به خاطر ترافیک و مشکلات حمل و نقل شهری، شناخته شده است. سوجیتو از معدود کسانی بود که به جای چشم پوشیدن بر این مشکل همگانی، کوشید که با دستی خالی اما ذهنی خلاق، راهی برای حل این مشکل بیابد. او تصمیم گرفت که استفاده از دوچرخه را به عنوان وسیله نقلیه همگانی در بین مردم ترویج کند... او انجمنی به نام «دوچرخه‌سواری به محل کار» (Bike2Work) را راه‌اندازی کرد. در سال 2004 این انجمن اولین کمپین خود را راه انداخت. در این کمپین 150 نفر، از خانه به محل کار خود رکاب زدند. این در حالی بود که تا آن زمان فقط دستفروش‌ها یا اقشار ضعیف از دوچرخه استفاده می‌کردند... سوجیتو به فرهنگ‌سازی برای گسترش کمپین خود ادامه داد... به مرور دامنه طرح او به خاطر منفعت برای سلامتی و محیط زیست، به مدارس هم کشیده شد و طولی نکشید که به 31 شهر اندونزی گسترش یافت! در سال 2008 او کمپینی را مدیریت می‌کرد که 1500 عضو از دوچرخه‌سواران داشت. سوجیتو با تلاش خود موفق شد که دولت را متقاعد سازد که برخی جاده‌ها را برای یک روز در هفته به عنوان «جاده‌های بدون ماشین» اعلام کند‌؛ به این معنی که افراد در آن روز مشخص تنها قادر به تردد با دوچرخه و یا پیاده‌روی در آن مسیرها باشند...»

نظرات